Przygotowanie paszy na kilka miesięcy wymaga uwzględnienia nie tylko i wyłącznie ilości zebranego surowca, niemniej jednak również sposobu jego zabezpieczenia i późniejszego magazynowania. W współzależności od wielkości gospodarstwa a także stosowanej technologii wykorzystuje się różnorodne metody przechowywania zielonki, a każda z nich wiąże się z innymi wymogami. Folie rolnicze znajdują użycie zarówno przy osłanianiu pryzm, jak i zabezpieczaniu bel a także innych materiałów wykorzystywanych w produkcji rolnej.
Przy ich doborze warto zwrócić uwagę na odporność na przebicia, elastyczność i zachowanie właściwości w trakcie przemian temperatury. Nie bez znaczenia pozostaje sposób rozwijania i nakładania materiału. Folia przeznaczona do konkretnego wykorzystania powinna być dostosowana do rodzaju urządzenia oraz warunków, w jakich będzie użytkowana. W sytuacji dużych powierzchni liczy się także szerokość rolki, ponieważ wpływa ona na liczbę połączeń i sposób rozmieszczenia kolejnych fragmentów osłony.
Przy produkcji sianokiszonki szczególne znaczenie ma stopień owijania bel. Folie do sianokiszonki muszą tworzyć warstwę ograniczającą dostęp tlenu do sprasowanej masy roślinnej, ponieważ właśnie w takich ustaleniach przebiega proces fermentacji. W praktyce na efekt przechowywania wpływa wiele czynników, a sam materiał opakowaniowy jest jedynie jednym z nich. Znacząca pozostaje wilgotność zielonki, stopień jej zagęszczenia a także czas, jaki upływa między prasowaniem a owinięciem. Zbyt bardzo długie pozostawienie nieosłoniętej beli zwiększa jej kontakt z powietrzem. Też nieregularny kształt może utrudniać równomierne rozłożenie warstw folii. W trakcie pracy owijarki trzeba obserwować, czy materiał nie przesuwa się na boki i czy nie powstają miejsca o nadmiernym naprężeniu. Warto kontrolować także stan rolek, ponieważ uszkodzone krawędzie lub zagniecenia mogą powodować kłopoty z prawidłowym podawaniem folii.
Osobnym zagadnieniem jest wpływ warunków atmosferycznych na przechowywane bele. Materiał pozostawiony na zewnątrz jest narażony na promieniowanie słoneczne, opady, wiatr i wahania temperatury. Właściwości folii, w tym odporność na promieniowanie UV, powinny być dostosowane do przewidywanego okresu składowania. Znaczenie ma także kolor tworzywa, który wpływa na stopień pochłaniania energii słonecznej i nagrzewanie powierzchni. Nie oznacza to natomiast, że jeden wariant będzie świetny dla każdego gospodarstwa. Przy wyborze należy uwzględnić lokalne warunki, sposób ustawienia bel a także dostępność miejsca pod zadaszeniem. Podczas magazynowania warto unikać kontaktu folii z ostrymi szczegółami podłoża. Bele powinny być przemieszczane przy użyciu sprzętu dostosowanego do ich chwytania, ponieważ nieprawidłowy załadunek może doprowadzić do przetarcia lub rozdarcia osłony. Sprawdzeniu wymagają też miejsca, w których opakowanie styka się z innymi belami albo szczegółami konstrukcji.
W gospodarstwach wykorzystujących większe ilości materiałów do owijania ważne jest prawidłowe planowanie zapasów. Zużycie folii uzależniony jest od liczby przygotowywanych bel, ich wymiarów, liczby nakładanych warstw a także parametrów owijarki. Warto uwzględnić również materiał niezbędny do ewentualnych napraw, ponieważ uszkodzenia mogą pojawić się zarówno w trakcie pracy, jak i w trakcie późniejszego przechowywania. Rolki powinny być magazynowane w suchym miejscu, z dala od bezpośredniego działania słońca i źródeł wysokiej temperatury. Przed rozpoczęciem użytkowania trzeba sprawdzić, czy opakowanie nie zostało naruszone i czy materiał nie ma widocznych wad. Po zakończeniu sezonu pojawia się jednak kwestia zagospodarowania zużytych tworzyw. Folia zdjęta z bel często zawiera resztki roślin, ziemię i inne zanieczyszczenia, które mogą utrudniać jej dalszy odbiór. Dlatego sposób zbierania i przechowywania odpadów warto uwzględnić już podczas organizacji prac gospodarskich. Zużyte materiały należy oddzielać od odpadów organicznych i przekazywać w zgodzie z bieżącymi zasadami ich zagospodarowania.
Zobacz także: folie rolnicze.