Jakie formy aktywności można uwzględnić w programie zajęć dla dzieci?

Przy kształtowaniu aktywności fizycznej najmłodszych warto brać pod uwagę nie tylko i wyłącznie wiek, ale także sposób, w jaki dziecko reaguje na nowe zadania ruchowe. Jedne dzieci bardzo chętnie powtarzają określone sekwencje, inne potrzebują więcej czasu na poznanie ćwiczenia i oswojenie się ze sprzętem. Zajęcia ruchowe dla dzieci mogą obejmować gry zespołowe, ćwiczenia gimnastyczne, taniec a także elementy akrobatyki.

Każda z tych form angażuje organizm w nieco inny sposób. Podczas skoków znacząca jest kontrola lądowania, przy ćwiczeniach równoważnych istotne pozostaje ustawienie stóp i tułowia, a w zadaniach wymagających podparcia znaczenie ma praca rąk i barków. Warto zwrócić uwagę na to, że sprawność dziecka nie rozwija się równomiernie. Może ono świetnie radzić sobie z zapamiętywaniem układów, a jednocześnie mieć trudności z utrzymaniem określonej pozycji. Dlatego ocena postępów powinna uwzględniać różnorakie umiejętności, a nie tylko i wyłącznie liczbę utworzonych ćwiczeń czy odcinek trudności opanowanych figur.

W aktywnościach łączących gimnastykę z pracą na podwieszonym sprzęcie ważną rolę odgrywa przygotowanie fizyczne (zobacz również: akrobatyka na kole dla dzieci). Akrobatyka powietrzna wymaga znajomości głównych chwytów, kwalifikacji utrzymywania ciężaru ciała oraz kontrolowania ruchu w zmieniającym się położeniu. Ćwiczenia mogą być wykonywane na szarfach, kołach i innych przyrządach zastosowanych do tego rodzaju treningu. W praktyce nie wystarczy samo zapamiętanie kolejności ruchów. Powinno się jeszcze mieć świadomość tego, w którym momencie zmienić chwyt, jak ustawić nogi i kiedy przenieść ciężar ciała. Niedociągnięcia na prawdę bardzo często ukazują się wtedy, gdy uczestnik usiłuje stworzyć następną figurę bez odpowiedniego opanowania poprzedniej. Z tego powodu nauka przebiega etapami, a poszczególne elementy są dobierane do aktualnych sposobności. Znaczenie moraz przygotowanie stanowiska, sprawdzenie mocowań i zastosowanie odpowiednich zabezpieczeń. Przyrządy podwieszane wymagają regularnej testom technicznej, a ich używanie powinno odbywać się w zgodzie z przeznaczeniem i zasadami określonymi przez producenta.

Warto również zwrócić uwagę na połączenie ruchu z muzyką i zapamiętywaniem choreografii. Szkoła tańca może prowadzić zajęcia oparte na różnych stylach, w których uczestnicy poznają kroki, obroty, przejścia oraz sposoby pracy z rytmem. W takich ćwiczeniach na prawdę ważna jest kolejność ruchów i umiejętność dopasowania ich do tempa utworu. Niektóre programy obejmują też elementy akrobatyczne, które wymagają osobnego przygotowania. Do tej grupy można zaliczyć pole dance dla dzieci, czyli dostosowane do młodego wieku ćwiczenia przy pionowej rurze (sprawdź również: pole dance dabrowa gornicza). W zależności od kodu mogą one obejmować naukę chwytów, prostych obrotów, pozycji stojących i kontrolowanych przejść. Wyselekcjonowanie elementów powinien uwzględniać rozwój układu ruchu oraz sposobności utrzymywania ciężaru ciała na rękach. Nie wszystkie figury stosowane w treningu dorosłych nadają się dla młodszych uczestników. Szczególnej sugestie wymagają ruchy realizowane z oderwaniem obu stóp od podłoża, ponieważ stawiają większe wymagania dotyczące siły i testom ciała. Wiek nie jest jedynym kryterium doboru ćwiczeń, ponieważ dzieci w tej samej grupie mogą mieć całkiem inne doświadczenia i poziom sprawności.

Odrębną technikę stosuje się w trakcie ćwiczeń na kole akrobatycznym. Aerial hoop dla dzieci polega na wykonywaniu określonych pozycji i przejść na obręczy zawieszonej nad podłożem. W zależności od stopnia przygotowania mogą to być ćwiczenia w siadzie, zwisie albo pozycje wymagające przenoszenia ciężaru pośród różnymi punktami podparcia. W odróżnieniu od pracy na szarfie obręcz ma stały kształt, dlatego uczestnik musi dopasować ustawienie ciała do jej konstrukcji. Znaczenie ma rozmieszczenie dłoni, kontakt nóg z metalową powierzchnią oraz kontrolowanie położenia tułowia. W trakcie pierwszych prób zwłaszcza ważne jest poznanie sposobu wchodzenia i schodzenia z przyrządu. Nieprawidłowe ustawienie dłoni lub pośpieszna zmiana pozycji mogą utrudnić utrzymanie równowagi. W treningu uwzględnia się również obciążenie nadgarstków, łokci i obręczy barkowej. Jeżeli pojawia się zmęczenie, dalsze wykonywanie wymagających chwytów może prowadzić do pogorszenia techniki. Dlatego ćwiczenia powinny być rozłożone w czasie, a ich zakres dostosowany do kwalifikacji uczestników. Istotne pozostają także odpowiednia wysokość zawieszenia obręczy, stan techniczny mocowań i przestrzeń umożliwiająca właściwe zabezpieczenie miejsca treningu.

Warto sprawdzić: akrobatyka powietrzna.