Drewno wykorzystywane w budownictwie i aranżacji wnętrz nie zawsze musi pochodzić z nowo pozyskanego surowca. W znaczącej liczbie przypadków materiał z wcześniejszych konstrukcji, rozebranych budynków czy nieużywanych elementów wyposażenia może otrzymać kolejne wykorzystanie. Drewno z odzysku ma za sobą określoną historię użytkowania, która na prawdę bardzo często pozostawia ślady w jego wyglądzie i strukturze.

Widoczne otwory po gwoździach, przebarwienia, nierówności powierzchni czy zmieniony odcień są skutkiem wieloletniego kontaktu z otoczeniem. Nie oznacza to jednak, że każdy taki szczegół nadaje się do ponownego użycia. Przed rozpoczęciem prac konieczna jest ocena jego stanu, wilgotności, stabilności oraz potencjalnych uszkodzeń biologicznych. Znaczenie ma także wcześniejsze zastosowanie materiału, ponieważ od niego może zależeć zakres przygotowania do kolejnych zastosowań. Inaczej postępuje się z belkami konstrukcyjnymi, a inaczej z deskami przeznaczonymi na elementy dekoracyjne.

Stare drewno wymaga odpowiedniego przygotowania, zanim zostanie wykorzystane w nowym projekcie. Pierwszym etapem jest zwykle usunięcie zabrudzeń, pozostałości starych powłok a także metalowych elementów, które mogły pozostać w materiale (zobacz również: Kiefernverkleidung). Następnie testuje się, czy powierzchnia nie jest osłabiona przez pęknięcia, grzyby albo działalność owadów. W praktyce istotne jest rozróżnienie naturalnych śladów użytkowania od uszkodzeń wpływających na trwałość detalu. Nierówna faktura może być zamierzonym rezultatem wizualnym, ale rozległe ubytki albo osłabione fragmenty wymagają już innej oceny. Część materiału można pozostawić w pierwotnej postaci, natomiast inne elementy potrzebują cięcia, szlifowania, suszenia lub zabezpieczenia odpowiednimi preparatami. Nie za każdym razem warto usuwać wszystkie ślady wcześniejszego użytkowania, ponieważ zbyt intensywna obróbka może pozbawić drewno cech, które odróżniają je od nowych desek. Końcowy zakres prac zależy więc zarówno od planowanego użycia, jak i rzeczywistego stanu surowca.

Współczesne projekty architektoniczne bardzo często łączą materiały o odmiennym pochodzeniu i charakterze. Stare drewno w nowoczesnej architekturze może występować obok betonu, szkła, stali czy gładkich powierzchni mineralnych. Takie zestawienie opiera się przede wszystkim na różnicy faktur, kolorów i sposobu wykończenia. Drewno może stanowić część elewacji, okładzin ściennych, sufitów, schodów, drzwi albo wyposażenia pomieszczeń. W współzależności od projektu zachowuje się jego naturalną powierzchnię lub poddaje ją częściowej obróbce. Istotne jest jednakże uwzględnienie warunków, w jakich materiał będzie użytkowany (warto sprawdzić: legname antico). W pomieszczeniach o zmiennej wilgotności powinno się brać pod uwagę sposobność pęcznienia i kurczenia się drewna, jednakże na zewnątrz ważne stają się opady, nasłonecznienie oraz zmiany temperatury. Projektant musi również określić, czy określony szczegół pełni jedynie funkcję wizualną, czy przenosi obciążenia. W drugim przypadku niezbędna jest dokładniejsza ocena jego parametrów technicznych, ponieważ sam wygląd nie daje możliwość określić przydatności konstrukcyjnej.

Przy ponownym wykorzystaniu materiałów drewnianych znaczenie ma także sposób ich doboru i implementacji do konkretnego miejsca. Poszczególne partie mogą różnić się odcieniem, szerokością, grubością a także stopniem zużycia, dlatego uzyskanie jednolitej powierzchni wymaga wcześniejszego zaplanowania układu. W sytuacji większych realizacji problemem bywa dostępność adekwatnej ilości materiału o zbliżonych właściwościach. Należy też uwzględnić jego wymiary, które po rozbiórce nie zawsze odpowiadają standardom stosowanym we współczesnym budownictwie. Drewno z odzysku może być wykorzystywane zarówno jako pojedynczy detal, jak i większy fragment wykończenia, jednak za każdym razem wymaga indywidualnego podejścia. Istotne pozostają także kwestie dokumentacji pochodzenia, wcześniejszych powłok chemicznych oraz sposobu przechowywania przed montażem. Te czynniki wpływają na zakres przygotowania materiału, organizację prac i sposobności jego użycia w nowej przestrzeni.

Źródło informacji: reclaimed wood.