Znaki wodne dla obrazów i materiałów tworzonych przez modele AI

Zmiany w sposobie tworzenia obrazów, nagrań i innych materiałów cyfrowych sprawiają, że coraz większe znaczenie ma możliwość ustalenia, skąd określony materiał pochodzi. Jeszcze jakiś czas temu ocena opierała się głównie na wyglądzie pliku lub informacji przekazanej przez autora. Aktualnie coraz częściej wykorzystuje się również oznaczenia techniczne, które mogą dostarczać dodatkowych danych o sposobie powstania treści.

AI Watermark Studio można w tym kontekście rozumieć jako rozwiązanie służące do pracy nad oznaczeniami materiałów generowanych z udziałem sztucznej inteligencji. Taki znak może być widoczny dla odbiorcy, ale może też zostać zapisany w sposób niewidoczny podczas powszechnego korzystania z pliku. Różnica jest na prawdę istotna, ponieważ widoczny napis pełni głównie funkcję informacyjną, jednakże oznaczenie techniczne może być przeznaczone do automatycznego wykrywania przez inne systemy.

Przy stosowaniu znaków wodnych należy uwzględnić sposób, w jaki materiał będzie w przyszłości wykorzystywany. W prawdziwym obiegu cyfrowym pliki na prawdę bardzo często są poddawane zmianom. Obraz może zostać przeskalowany, przycięty lub zapisany ponownie, a film może przejść przez proces kompresji przed umieszczeniem go w serwisie internetowym. Niektóre platformy usuwają również część danych technicznych w trakcie przesyłania materiału. W takich warunkach samo dodanie oznaczenia w momencie tworzenia pliku nie przesądza jeszcze o tym, czy pozostanie ono dostępne w niezmienionej postaci. Watermark AI Generator może służyć do przygotowania określonego rodzaju znacznika, ale przed wykorzystaniem takiego rozwiązania trzeba mieć świadomość tego, gdzie informacja jest zapisywana i jak zachowuje się po kolejnych operacjach na pliku. W praktyce w szczególności ważne stają się zatem format źródłowy, sposób eksportu a także kolejne etapy edycji.

Osobnym zagadnieniem są przepisy dotyczące przejrzystości treści generowanych przez sztuczną inteligencję. W ramach unijnego AI Act przewidziano obowiązki odnoszące się do oznaczania określonych materiałów, przy czym ich zakres uzależniony jest od rodzaju treści i sposobu jej użycia. Nie można więc przyjąć, że właściwie każdy treść, obraz czy film przygotowany z pomocą AI podlega dokładnie takim samym wymaganiom. W niektórych przypadkach znaczenie ma oznaczenie maszynowo czytelne, w innych niezbędne jest przekazanie informacji w sposób zrozumiały dla odbiorcy. Przy materiałach, które mogą być mylone z autentycznymi przedstawieniami osób, wydarzeń albo wypowiedzi, kwestia transparentności może wyglądać całkiem inaczej niż przy zwykłym wykorzystaniu AI do edycji materiału. Określenie AI content under new EU regulations odnosi się zatem do szerszego zestawu zasad, a nie do jednego konkretnego rodzaju znaku wodnego.

Ważnym elementem jest też rozdzielenie informacji o samym narzędziu od informacji o gotowej treści. Materiał może zostać wykonany przy użyciu jednego systemu, następnie zmodyfikowany w innym programie, a na końcu zapisany przez platformę publikacyjną. Po kilku takich etapach uwarunkowanie pierwotnego pochodzenia nie zawsze jest niezbite. Z tego powodu przy bardziej uporządkowanych procesach warto zachowywać wersje źródłowe oraz informacje dotyczące sposobu ich przygotowania. Ma to znaczenie szczególnie wtedy, gdy oznaczenie powinno być możliwe do późniejszego sprawdzenia. Należy także brać pod uwagę, że różnorodne metody znakowania mogą mieć odmienne ograniczenia i nie wszystkie są wzajemnie zgodne. Finalny efekt zależy więc nie tylko i wyłącznie od sposobu stworzenia znacznika, lecz także od tego, co stanie się z plikiem po jego utworzeniu.

Źródło informacji: AI content under new EU regulations.